YÜREĞİMİN ONSEKİZİ UMUTLARIM

Kendimi yeniden çizmeye gücüm yetse, dedi yüreğimin yaşlı sesi, onsekizinde çizer miydim acaba?

Onsekizine baktım yüzümün aynada. Onsekizine gözlerimin. Titreyerek aynaya dokundum onsekiziyle ellerimin. Tuhaf! Onsekizinde, yirmisinde…. hep aynı soğuk camı hissetti ellerim, aynı görünmedi ama aynı şeyi gördü gözlerim, aynı şeyleri hissetmedi yüreğim. Onsekizlik saçlarımı düzelttim onsekiziyle ellerimin. Bir kez daha baktım kendime onsekiziyle gözlerimin. Tuhaf! onsekizinde hisstmedim kendimi.

Yüreğimin onsekizini, yirmisini aradım biryerlerde…. İçini içine sığdırmayan sevinçleri, tarifsiz acıları, umutsuz umutları, bütün sınırları zorlayan sevgileri vardı herkes gibi. Ama hep vardı. Hep vardı yüreğimin onsekizi umutlarım, heyecanlarım, başlangıçlarım.

Kendimi yeniden çizmeye gücüm yetse, belki de yalnızca umut çizerdim yüreğime!

MERHABA

Merhaba, sizin de fark ettiğiniz gibi bu gerçek bir kişiye ait gerçek bir sanal site. Efendim aslında benim teknolojiyle de onun en son marifeti olan bu sanal ortamla da pek bir ilgim yoktu. Bilgisayarı da daktilo olarak kullanıyordum. Bu daktiloda yazdıklarımı paylaşmak istersem paylaşabileceğim bir sitem olması gerektiğini düşünen sevgili dostlarım bana bu siteyi hazırladılar. Belki arasıra uğrarım buraya. Siz de uğrarsanız görüşürüz. …”Hoş”ça kalın.  Ne diyor şair: “Hoşça bak zâtına kim, zübde-i âlemsin sen”….