Bazen ne kadar da ağır geliyor yaşamak. Öğretildiği gibi yaşamak.
Kendim gibi olabilsem . Ah! Bir olabilsem; dağlar kalkacak üzerimden. Ne zaman öğrenmiştim böyle yaşamayı hatırlamıyorum. Hiç susmadan konuştuğum yıllarda mı öğrenmiştim bazen susulacağını. Yoksa hiç konuşmadan sustuğum yıllarda mı, bazen konuşulacağını. Ne zaman? …Hatırlamıyorum. Ama bir gün, bir yerlerde öğrenmiştim ya hep ya hiç olmayacağını hayatın. Bir gün, bir yerlerde öğrenmiştim birilerinin hoşuna gidecek susma ve konuşma zamanları olduğunu. Düşünme zamanları, yürüme zamanları, uyuma zamanları olduğunu. Ve sevme zamanları, vazgeçebilme zamanları sevgiden. Acı çekme zamanları, acını belli etmeme zamanları, acını başkalarından çıkarmama zamanları. … Ama hep, başkalarının zamanları. Ne zaman nerede öğrenmiştim başkalarının hoşuna giden zamanları yaşamayı hatırlamıyorum.
Birilerinin hoşuna giden hayatları yaşıyoruz hep. Gerekenleri yapıyor ve gerekmeyenleri yapmıyoruz. Kim karar veriyor gerekenlere ve gerekmeyenler kimi rahatsız ediyor aslında? Kim karar veriyor üzerime dar gelen bu hayatı yaşamama? Onun içinde nefes alamadan sıkışmama?
Ne zamandır yağmurda yürümüyorum. Birilerinin yürümek için uygun ve de normal bulduğu zamanlardan değil yağmur. Ne çok özledim yağmuru. … İliklerine kadar ıslanarak yürümek, saatlerce yürümek, ve yalnızca yağmurun sesini duyana kadar yürümek. … Ne çok özledim o sesi. Bütün sesler yavaş yavaş kaybolur hani, bütün sesler, ve en sonunda içimdeki ses. Onun haykırışlarını da siler yağmur. İçimde, çıkar beni buradan diye bağıran o at var ya, – hani hayattan hızlı koşan bazen ve bazen gerisinde kalan hayatın- toprağın kokusunu ve yağmurun sesini duyup yavaşlar. Vazgeçer içimin sınırlarını tekmelemekten.
Bazen başkalarının zamanlarına uymakta zorlanıyorum. Mekânlarına uymakta. … Ne kadar ağır geliyor yaşamak. Öğretildiği gibi yaşamak. … Bütün bunları susturmak ve huzura kavuşmak olmalı yaşamak. Kendi zamanlarını, kendi sevdalarını yaşamak. Bir yağmurda yürür gibi, huzur dolu yaşamak.
Bunları susturacak yağmur nerede, bir bilebilsem.
Haziran 20, 2007, 2:54 pm üzerinde |
Bugün yine hislerime tercüman oldunuz, kaleminize sağlık….
Temmuz 16, 2009, 5:51 pm üzerinde |
yeni karşılaştım sitenizle yeni tanıştım ,hayatıma renk kattı yazılarınız ,hoş hepsini okuyamadım daha
sindire sindire okuyacağım
tadına vara vara
Sevgi ve saygılarımla,
Sevil ERDOĞAN